บลอคป่วงๆ

"แหมไอ้ห่า เคยอยู่เกาหลีก็ไม่บอก"

 ........

 ....

..

 

.

 

นี่คงจะเป็นคำเหน็บแรกๆที่ได้เห็นใบประวัติการศึกษาของผม

1993 - 1999 international gyeonggi school ., St. Korea

 

ใช่ครับผมอยู่เกาหลี แต่อย่าเพิ่งอิจฉากันไปนะ สาวกเค-ป๊อปทั้งหลาย

...

 

 

 

เพราะที่เกาหลีมันไม่ได้สวยงามแบบที่คุณคิด!!!!

เอา ล่ะครับผมจะเริ่มเรื่องนะครับ ตอนที่ผมอยู่เกาหลี ผมอยู่ที่จังหวัดกยองกิครับ เล็กก็จริงนะ แต่วิวสวยโคตรๆเลยฮะ ช่วงระยะเวลาที่ผมอยู่มันประมาณ 3-9 ขวบครับ โดยส่วนตัวผมชอบเมืองนี้มากๆ เพราะมันไม่มีคนป่วงเห็บหมาแบบในโซลผมอยู่ที่นั่นตอนเล็กๆครับ เพราะว่าป้าเค้าทำงานที่นั่น แต่พอผมโตขึ้นมาหน่อย ก็ถูกจับส่งไปโซล และที่นั่นแหละครับ ที่เป็นจุดเริ่มต้นการผจญภัยในดงเกาหลีครับ

 

...

...

ขอออกตัวก่อนว่า ผมไม่รู้นะครับ ว่าตอนนี้บ้านเมืองเขาเปลี่ยนไปยังไงกันบ้าง รู้แต่ว่า ช่วงปีที่ผมได้อยู่ที่โซล แม่งแย่สุดเกียร์เลยครับ โอเคครับ ผมยอมรับว่าโซลมันสวยก็จริง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ทุกคนใฝ่ฝันอยากจะมากันทั้งนั้นแหละจริงไหม ?

 

แต่....... ลองมาอยู่เองเหอะครับ ซักสามเดือนก็อยากลากลับไทยใจจะขาดรอนๆแล้ว

ผม จะเล่าเป็นเรื่องๆนะครับ จะได้ไม่งงกันเรื่อง ส่วเนรื่องสมัยเด็กๆผมจะเอาขึ้นมาเล่าบ้างนะแต่เรื่องที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ คือเรื่องไปซัมเมอร์ที่เกาหลี ไปเที่ยวไปป่วงกะแฟมมิลี่แหละครับ แต่มันไปนานไง ช่วงปิดเทอมไทยตุลาพอดี

 

1. คนเกาหลี ออกเสียงภาษาอังกฤษไม่ชัด

ใช่ครับมันพูดไม่ชัด .. ไม่ใช่ไม่ชัดแบบพอฟังรู้เรื่องนะครับ คือมันเล่นแปลงคำซะเพี้ยนเบบี๋เลยครับ เวลาเขียนคำในอังกฤษ มาเป็นเกาหลี อย่างเช่นคำว่า television งี้อ่ะครับ อย่าง คนไทยเราๆก็จะอ่านกันว่า "เทเลวิชั่น" กันใช่ไหมครับ ? ...ขนาดอ่านตรงตัวกันโต้งๆขนาดนี้แล้ว ยังโดนจารย์ด่าเลยครับ ... "แอ๊คเซนส์แย่ ทำไมมึงไม่กระแดะล่ะ อังกฤษมันภาษากระแดะ มันต้องอ่าน "เท๊เล้วิชึ่นส์" อย่าอ่านแบบนี้อีกนะ เดี๋ยวกูตบปากแตก .."

โห่จารครับ จารย์ลองไปสอนพวกเด็กนักเรียนเกาหลีดูสิครับ ผมว่าจารได้ตบปากแตกยกห้องแน่ ครับ... และนี่คือสำเนียงคำว่า Television ของคนเกาหลี > เทลเลบิชยอน

งง.... งงล่ะสิ เป็นใครๆก็งงครับ มึงแปลงของเขาซะเพี้ยนเลย เวลาเขียนภาษาอิ๊งค์ไปเป็นโกเรีย มันจะไม่มีตัวออกเสียงแบบ ว. ครับ มันจะแปลงตัว ว. เป็น บ.ใบไม้หมดเลยครับ

และ นี่ก็จะเป็นเหตุการณ์ที่ผมจะไม่มีวันลืมครับ ตอนผมไปลงคอร์สอังกฤษ เพื่อท่องเที่ยว 10 ชม. (มันเป็นสถาบันสอนภาษาแห่งหนึ่งครับ) โดนวันแรกในห้องเรียนที่ผมเจอก็คือ ชอนแซงนิม(คุณครู) ก็เดินเข้ามาในห้อง และบอกให้ฮักแซง จับคู่กัน บอกเบอร์โทรศัพท์เป็นภาษาอังกฤษ โดยที่ชอนแซงเขารู้เบอร์โทรเราก่อนอยู่แล้ว แต่เราต้องฟังเบอร์จากเพื่อนให้ถูกอ่ะครับ แล้วก็เขียนในโน๊ตแล้วเอาไปส่งชอนแซง แล้วเค้าจะดูว่า เราฟังเบอร์โทรจากเพื่อนถูกหรือป่าว ?

เพื่อนข้างๆผมมันก็เริ่มเลยครับ แบบ "ขอกูบอกก่อนนะ กูตื่นเต้นจะแย่แล้ว" แล้วมันก็พูดกับผมว่า ..

................

 

..... .

 

.. เซโร่ - วอน - วอน - เอทึ - เซเบ่น - นาอี - ซิกสึ - วอน -ทึรี - ทึรี -วอน.....

 

 

อะไรของเมิ๊งงงงงงงงงงงง !!

คือจริงๆแล้วไอ้นี่มันจะพูดว่า 011-8761331 ครับ (ตัวหลังๆจำไม่ได้แล้วครับ แต่สำเนียงมันสุดยอดมาก...ยอดขนดอยเลยครับ)

 

คือสรุปแล้ว สอบพาร์ทนี้ ผมตกครับ ตกพร้อมกับไอ้ขนดกนั่นน่ะแหละ .. ถึงจะตกเหมือนกัน แต่สาเหตุต่างกันนะครับ 

...ผม...      ฟังมันพูดไม่รู้เรื่อง 

....มัน...     ฟังผมพูดไม่ทัน

 

เห็น มั้ย มันต่างกันจริงๆนะ ..... 

 

2. กริยามารยาทสมถุย

 ตอนแรกเลยครับ จะเล่าเรื่องบนรถเมล์ละกัน ตอนจะไปร้านพิซซ่าพ่อแฟน (น้องจุนซูครับ อิอิ) ที่อิลซานครับ

...เหตุการณ์ที่ทำให้ผมเกือบไปไม่ถึงร้าน .....

ณ ป้ายบัสสตอป.

ผม // พี่จูน ผมว่าตอนนี้มันสายแล้วนะ ถ้าไม่ขึ้นคันนี้ล่ะ ไปไม่ทันชัวร์ๆ

พี่จูน // มึงเอางั้นหรอ คันนี้รถโคตรแน่นเลยนะ 

ผม // ไปเหอะพี่ ..

 

และ ผมกับพี่จูนก็ได้เดินขึ้นรถคันนั้นไปครับ ผมเหลือบไปหลังสุดของรถ โอ้โหเฮะ ว่างสองที่พอเลยครับ ผมเลยลากพี่จูนไปนั่งหลังรถครับ ในใจก็โคตรสงสัยเลยครับ คนแน่นขนาดนี้ ทำไมเว้นที่ว่างให้อิป้านี่นั่งอยู่คนเดียววะ?

ผมก็ไม่คิดอะไรหรอก ในใจภาวๆให้มันไปถึงร้านมิซซารังให้เร้วๆได้มากกว่า

 

แต่ !!!!!!! 

ผมรู้แล้วครับ ว่าเค้าจะเว้นที่ว่างข้างคุณป้ามหาภัยนี่ไว้ทำไม ....

.... คุณป้าเริ่มจากหยิบโทรศัพท์มาโทร แล้วพูดโช้งเช้งๆตามประสาคนเกาหลีอ่ะครับ จับใจความได้ว่า "ทำไมพวกมึงต้องปล่อยให้กูกลับบ้านคนเดียว" ผมเลยคิดว่าเค้าคงพูดกะลูกอยู่ละมั้ง 

 

และหลังจากนั้นครับทุกท่าน ......

 

คุณ ป้าแกร้องไห้อย่างหนัก ยังกับว่าบนรถเมล์คันนี้มันมีคุณป้าอยู่คนเดียวงั้นอ่ะครับ ร้องอย่างเดียวไม่พอ สั่งขี้มูกใส่เสื้อดังฟืดๆ  แล้วแกก็กลับมานั่งหัวเราะคนเดียวครับ

 

แล้วเชื่อไหมครับ .....   คนบนรถไม่มีใครสนใจป้าแกเลย !!! 

ยั่งกะว่า "....กูเจอแม่งมาแล้ว อิป้าเนี่ย กูเลยเว้นที่นั่งว่างๆให้มึง"  

 

ผม กะพี่จูนนั่งเบียดกันเลยครับ เบียดไปทางผู้ชายเกาหลีอีกคนนึง พี่คนนั้นเค้าก็ทำท่าแบบ "ไม่เป็นๆไรๆ เบียดมาก็ได้" (เออแล้วมึงทำไมไม่เขยิบไปนั่งข้างป้าแกเองละครับ ทิ้งภาระไว้ให้ผมกะพี่อีก)

 

สักพักครับ พอเข้าเขตอิลซาน ผมก็ลุกครับ รีบลากพี่จูนให้ลงจากรถคันนี้ให้เร็วที่สุด แต่ไม่เท่านั้นครับ 

 

 

คุณป้าแกตามผมมาด้วย !!!!!

 

อ่า... ถึงจุดหมายผมแล้วครับ  รีบๆจ่ายตังให้คนขับรถซะจะได้รีบลงใช่มั้ยล่ะครับ..

 

แต่อีกแล้วครับ ... อิป้าทารกนี่ดันไปทะเลาะกะคนขับครับ เรื่องค่ารถไม่เป็นธรรม เอ่อ..ป้าครับ ทะเลาะอะทะเลาะได้ครับ

 

แต่อีคนขับรถทำไมไม่จอดให้กูลงงงงงงงงงง !! 

นั่นแหละครับ มองหน้าพี่จูนกันเลิ่กลั่ก ทำยังไงดีล่ะทีนี้ เลยมาเยอะแล้วด้วย แล้วแม่งเสือกเข้าทางไหนอีกก็ไม่รู้

ผมไม่ได้อยู่โซลนานเหมือนอยู่กยองกิครับ แถมแถบๆอิลซานไม่เคยจะมาเลยด้วยซ้ำ ซวยล่ะครับคราวนี้ 

 

ผม เลยต้องตะโกนไปดังๆว่า "มอมชุดา มอมชุดา !!!" (หยุดรถๆๆ) ไอ้คนขับมันถึงจะหยุดให้ครับ ผมกะพี่จูนเลยได้ลงซักที ไม่รู้ก้าวเท้าอะไรออกจากบ้าน ซวยไม่เลิกไม่รา   กว่าจะถึงร้านพิซซ่าน้องเซียได้ เกือบตายจริงๆครับ  เดินขาลากเลย 

และผมก้ได้บทเรียนใหม่จากการขึ้นรถครั้งนี้ว่า....

 

"ต่อไปกูยอมนั่งแท็กซี่ดีกว่า" 

 

.......

 

3.ตะลุยคอนเสิร์ต ณ เกาหลี

เป็น คอนเสิร์ตดงบังชินกิครับ ด้วยความที่ผมรู้ภาษาเกาหลีมาพอตัว เลยทำให้การจองบัตรคอนครั้งนี้เป็นไปได้ไม่ยากเท่าไหร่  รีเซิฟกะเนต โอนตังไปให้ญาติที่เขาอยู่โซล ให้เขาจ่ายให้แค่นั้นก็จบครับ

 

ผม ยอมรับเลยว่าดงบังชินกิเป็นวงที่มีความสามารถมากๆวงนึง ซึ่งคนที่่ผมชอบที่สุดในวงคงจะเป็น จุนซูกับยูชอนน่ะครับ (เห็นแบบนี้ก็สาวกยูซูนะเว้ย)

ยอมรับอีกแหละครับว่ามันสนุกมากๆเลย ดงบังเอนเตอร์เทนคนดูได้มืออาชีพจริงๆ ถ้าพวกเขายังเป็นแบบนี้ ผมเชื่อว่า พวกเขาไปได้อีกไกลโขครับ  

และเหมือนกับฟ้าเป็นใจให้คิมจุนซูจำหน้าผม ได้  (ก็แหงล่ะ ขึ้นเครื่องเจอบ่อยซะขนาดนั้น)  เขายิ้มให้ผมได้น่ารักมากๆครับ (ไม่ได้เข้าข้างตัวเองนะ รอยยิ้มนั้นน้องจุนซูให้ผมจริงจริ๊งงง ><)   ผมไม่ใช่เกย์นะครับ แต่ผมชอบจุนซูมากๆเลยล่ะ ไม่รู้เหมือนกันว่าชอบได้ยังไง น้องสาวผมก็ชอบจุนซู มันพยายามซะจน จุนซูจำชื่อมันได้ 55

ก็อย่างว่าแหละครับ จุนซูร้องเพลงเพราะมากๆ ถึงจะไม่ใช่ผู้หญิง แต่ผมก็ชอบเขามากจริงๆนะ -*-

(ไม่รักจริง พี่ไม่ถ่อขึ้นรถเมล์มรณะไปร้านพิซซ่าน้องหรอกนะ - - )

... ตอนอยู่ในคอน เรียกได้ว่าผมโคตรบ้านนอกเลยครับ แท่งไฟซักแท่งติดมือไปยังไม่มือ ไอ้ที่ว่าจะไปซื้ออฟฟิเชียลหน้าคอนก็ไม่ทันแดก เสือกขึ้นรถผิดตอนออกจากบ้านญาติ เสียเวลาไปเป็นชั่วโมงเลย 

 แต่แคสสิโอเปียวันนั้นนิสัยน่ารักมากครับ นำทางผมทุกอย่างพอผมบอกว่าผมเป็นคนไทย

เขาก็สงสัยแหละครับ คนไทยห่าอะไรวะ พูดเกาหลีได้ยั่งกะภาษาแม่ - - ll

ช่างเหอะครับ เอาเป็นว่า ผมไปเกือบไม่ทันเข้าคอนละกัน พี่เกาหลีคนนั้นเลยช่วยผมกะน้องให้เขาไป 

ซึ้ง บวก ภูมิใจมากๆเลยครับ ซึ้งในน้ำใจแฟนคลับที่มีให้แฟนคลับด้วยกัน 

 

ปิดท้ายด้วยการแลกเมลล์กันครับ .... 555